Τα μαυρομάτικα φασόλια προσφέρουν πολλά καλά στον οργανισμό και θα πρέπει να τα τιμάς συχνά.
Προσφέρουν πολύτιμες πρωτεΐνες
Όπως όλα τα όσπρια, έτσι και τα μαυρομάτικα είναι πλούσια στα αμινοξέα λυσίνη και θρεονίνη, ουσίες απαραίτητες για τον σχηματισμό των πρωτεϊνών. Όταν συνδυαστούν με ρύζι ή κάποιο άλλο δημητριακό που περιέχει το αμινοξύ μεθειονίνη, κάνουν έναν τέλειο θρεπτικό συνδυασμό, που τροφοδοτεί ικανοποιητικά τον οργανισμό με πρωτεΐνες ως εναλλακτική λύση έναντι του κρέατος (μια μερίδα μαυρομάτικα δίνει τόση πρωτεΐνη όση θα παίρναμε από μισή μπριζόλα).
Επιτυχημένοι πρωτεϊνικοί συνδυασμοί επίσης είναι τα μαυρομάτικα με τυρί ή γιαούρτι, με σταρένιο ψωμί ή ταχίνι.
Πλούσια σε βιταμίνη Β1
Τα όσπρια με το αστείο όνομα – γνωστά σαν αμπελοφάσουλα στην πράσινη, τρυφερή τους ηλικία – είναι προικισμένα με πολλά μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, χαλκό, ασβέστιο, φώσφορο, μαγγάνιο, σίδηρο (υψηλή περιεκτικότητα). Είναι καλή πηγή φυλλικού οξέος και περιέχουν διαλυτές φυτικές ίνες που βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης, καθώς και αναστολείς της πρωτεάσης, οι οποίοι εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων. Παρέχουν επίσης άφθονη βιταμίνη Β1 (θειαμίνη), που βοηθά στην παραγωγή ενέργειας και στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου.
Πώς θα ξεχωρίσεις τα φρέσκα
Αν στο δάγκωμα η σάρκα του φασολιού υποχωρεί, τότε είναι φρέσκο. Αν σπάει σαν καραμέλα, είναι μπαγιάτικο. Αν τα μουλιάσεις και μετά από ώρες επιπλέουν στο νερό, τότε έχουν χαλάσει.
Τι να αποφύγεις
Τη μαγειρική σόδα (θέλοντας να διευκολύνεις το βράσιμο), το αλάτισμα κατά τη διάρκεια του βρασμού (χαλάει τη γεύση τους και τα κάνει δύσπεπτα) και το ανακάτεμα με άλλη κουτάλα εκτός από ξύλινη. Βεβαιώσου επίσης ότι τα μαυρομάτικα που αγοράζεις είναι ελληνικής προέλευσης, γιατί τα περισσότερα πλέον (ειδικά τα χύμα) προέρχονται από το Περού και άλλες χώρες.
Το “φασόλι της αγελάδας”
Στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ τα μαυρομάτικα θεωρούνται το πιάτο του φτωχού και συμβολίζουν την ταπεινότητα. Η ιστορία αναφέρει ότι την εποχή του εμφυλίου πολέμου οι γιάνκηδες έκαψαν όλες τις καλλιέργειες εκτός από τα μαυρομάτικα, που θεωρήθηκαν άνευ αξίας, γιατί μέχρι τότε τα έδιναν για τροφή στα ζώα. Οι κάτοικοι, στα όρια της λιμοκτονίας, επέζησαν τρώγοντας το ταπεινό όσπριο, το φασόλι της αγελάδας, όπως ονομαζόταν.
