Το στομάχι μας είναι ένα από τα βασικά όργανα του θαυμαστού πεπτικού μας συστήματος. Σε αυτό γίνεται η δεύτερη επεξεργασία διάσπασης της τροφής (η πρώτη ξεκινά στο στόμα με το μάσημα και τη βοήθεια του σάλιου).
Στο στομάχι η τροφή διασπάται από οξέα και ισχυρά ένζυμα αποκτώντας υδαρή μορφή, ώστε να περάσει στο λεπτό έντερο για την τελική πέψη (με τη βοήθεια του συκωτιού, του παγκρέατος και της χοληδόχου κύστεως). Τα γαστρικά υγρά όμως είναι ισχυρά, αλλά δεν καίνε τα τοιχώματά του. Πώς γίνεται αυτό;
Τα ισχυρά γαστρικά υγρά και το έργο τους
Τα κύτταρα της εσωτερικής επένδυσης του στομαχιού εκκρίνουν βλέννα, υδροχλωρικό οξύ και το ένζυμο πεψίνη που διασπά τις πρωτεΐνες.
Η βλέννα καλύπτει τα κύτταρα του στομαχιού και τα προστατεύει ώστε να μην υποστούν βλάβες από τα οξέα και τα ένζυμα.
Το υδροχλωρικό οξύ δημιουργεί το πολύ όξινο περιβάλλον το οποίο χρειάζεται η πεψίνη για να διασπά τις πρωτεΐνες. Επίσης λειτουργεί και ως φράγμα στις μολύνσεις, διότι σκοτώνει τα περισσότερα βακτήρια.
Η πεψίνη είναι το μόνο ένζυμο που μπορεί να διασπά το κολλαγόνο – την πρωτεΐνη που είναι κύριο συστατικό του κρέατος. Η πεψίνη διασπά επίσης και τις άλλες πρωτεΐνες από το κρέας, τα ψάρια, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Ανανέωση του βλενογόνου
Κατά τη διαδικασία της πέψης τα κύτταρα του βλεννογόνου του στομαχιού υφίστανται μεγάλη φθορά (κυρίως λόγω του καυστικού υδροχλωρικού οξέος, που λιώνει ακόμα και μέταλλα…). Έτσι η φύση έχει προνοήσει ώστε ο βλεννογόνος να ανανεώνεται κάθε περίπου 15 μέρες.
