Γιατί (κακώς) απαξιώνουμε την αφάρμακο ιατρική του Ιπποκράτη;

Σήμερα ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα αναζητά γιατρειά σε διάφορα είδη φαρμάκων. Η ειρωνεία είναι ότι την ίδια ώρα επιστήμονες άλλων χωρών – και μάλιστα ιδιαίτερα προηγμένων (Αγγλία, ΗΠΑ) – συνεχίζουν να εφαρμόζουν με επιτυχία την αφάρμακο, μακροβιοτική Ιπποκράτεια ιατρική (naturopathy), βασιζόμενοι στα «Περί τροφής», «Περί Διαίτης», «Περί Διαίτης Υγιεινής» και τις λοιπές οδηγίες που μας κληροδότησε ο Ιπποκράτης.

Τι προτείνει η αφάρμακος ιατρική; Όσα υπέδειξε ο Έλληνας φιλόσοφος και ολιστικός γιατρός της αρχαιότητας: Συνηθισμένες τροφές από το τραπέζι μας.

Οι εποχιακές τροφές είναι φάρμακα

Τα διάφορα είδη τροφίμων εξετάζονταν από τον Ιπποκράτη ως φάρμακα. Πίστευε ότι κάθε τροφή είναι μεν φτιαγμένη για να εξυπηρετεί τη θρέψη, αλλά και για να βοηθά με τις ιδιότητές της στην πρόληψη και τη θεραπεία συγκεκριμένων παθήσεων. Στα συγγράμματά του αναφέρει ότι η τροφή μπορεί να αποτελέσει είτε άριστο είτε χείριστο φάρμακο, ανάλογα με το περιβάλλον και την ιδιοσυγκρασία του κάθε ατόμου (βασική αρχή της ολιστικής ιατρικής). Ο Ιπποκράτης αναγνώριζε επίσης τη σχέση των τροφών με τις κλιματολογικές συνθήκες παρατηρώντας ότι κάποιες τροφές είναι φτιαγμένες για να ψύχουν το σώμα ενώ άλλες για το θερμαίνουν: Αυτό είναι και το νόημα των εποχιακών λαχανικών και φρούτων, δηλαδή να βοηθούν το σώμα να αντιμετωπίσει το κρύο (π.χ. πράσο) ή τη ζέστη (π.χ. ντομάτα). Το γεγονός αυτό σήμερα το παραβλέπουμε τελείως ακολουθώντας μια αφύσικη στην κυριολεξία διατροφή με λαχανικά και φρούτα…παντός καιρού και εποχής.

«Άφησε την τροφή σου να γίνει το φάρμακό σου»

Αν ρίξουμε μια ματιά στην πνευματική κληρονομιά που μας άφησε ο Ιπποκράτης, θα ανακαλύψουμε απλούς κανόνες επάνω στους οποίους βάδισαν εδώ και αιώνες – και βαδίζουν ακόμα – γιατροί και διαιτολόγοι του δυτικού (και όχι μόνο) κόσμου:

Η βασική τροφή του ανθρώπου είναι οι καρποί, τα φρούτα, οι σπόροι (δημητριακά) και οι βλαστοί. Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να τρώει θηράματα (εδώ ταιριάζει ακριβώς το ιπποκρατικό «είμαστε ό,τι τρώμε»).

Οι βαριές τροφές βλάπτουν με τον χειρότερο τρόπο τόσο τους υγιείς όσο και τους ασθενείς.

Κάθε τι που καταναλώνεται σε ποσότητα είναι βλαβερό για την ανθρώπινη φύση.

Μέσα στο σώμα συνυπάρχουν το γλυκό, το πικρό, το αλμυρό, το ξινό, το στυφό αλλά και το ξηρό, το υγρό, το κρύο και το ζεστό σε μια ισορροπία μεταξύ τους. Όταν κάποιο από αυτά τα στοιχεία εμφανιστεί (λόγω διατροφής) σε υπερβολή, τότε προκαλείται ασθένεια. Το πρόβλημα διορθώνεται με τη λήψη των κατάλληλων τροφών. Μπορούμε όμως να πάρουμε πληροφορίες και για κάθε τροφή ξεχωριστά (φυσικά σήμερα τις έχουμε επαληθεύσει και επιστημονικά). Για παράδειγμα:

Το ελαιόλαδο είναι το μέγα θεραπευτικό μέσο.

Το σιτάρι είναι πιο ισχυρό και θρεπτικό από το κριθάρι, αλλά λιγότερο υπακτικό (βοηθάει λιγότερο στις κενώσεις).

Τα ρεβίθια είναι υπακτικά, διουρητικά και θρεπτικά.

Τα πράσα είναι θερμαντικά, υπακτικά και διουρητικά, ενώ σταματούν τις ξινίλες, αν φαγωθούν προς το τέλος του γεύματος.

Το σέλινο είναι διουρητικό.

Η ρίγανη είναι θερμαντική και βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής.

Το θυμάρι είναι θερμαντικό, υπακτικό και διουρητικό.

Το μαρούλι δροσίζει μεν το σώμα, αλλά προκαλεί αδυναμία.

Το σουσάμι είναι πολύ θρεπτικό και σε χορταίνει γρήγορα.

Και… ιπποκράτειος περίπατος για ευεξία

Η σωστή τροφή δεν είναι ικανή από μόνη της να συντηρήσει την καλή υγεία, αν δεν συνδυάζεται με άσκηση, ανέφερε ο Ιπποκράτης. Το βάδισμα είναι η πιο φυσική άσκηση και ενδείκνυται να γίνεται νωρίς το πρωί, γιατί βοηθάει στην απώλεια των περιττών κιλών, συσφίγγει τη χαλαρή κοιλιά, διώχνει την αίσθηση βάρους στο κεφάλι και βελτιώνει την ακοή και την όραση.

[Φωτό: © Depositphotos.com]

ΑΠΟΡΕΙΣ;

ΔΗΜΟΦΙΛΗ