Ένα… μπασταρδεμένο φρούτο βρίσκεται ήδη στις φρουταγορές. Πρόκειται για μια παλιά ιαπωνική διασταύρωση μήλου και αχλαδιού (γι΄ αυτό στην Ελλάδα το λέμε μηλαχλάδι ή αχλαδόμηλο). Από το αχλάδι έχει πάρει τη γλύκα και από το μήλο την εμφάνιση.
Το ιαπωνικό papple
Η καλλιέργειά του ξεκίνησε από την Ιαπωνία και στη συνέχεια προωθήθηκε στις περισσότερες ασιατικές χώρες, την Καλιφόρνια, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Χιλή, τη Γαλλία και την Ιταλία, ενώ πλέον παράγεται και στην Ελλάδα και την Κύπρο. Επιστημονικά έχει όνομα και επίθετο: Pyrus pyrifolia. Στην Αγγλία το λένε T109 ή… papple (pear και apple).
Υπερ-τροφή και αφροδισιακό;
Το αχλαδόμηλο συστήνεται από τους καλλιεργητές ως πλούσιο σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία (κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, βιταμίνες B, C, E, K), φυτικές ίνες και πηκτίνη. Θεωρείται ότι κατέχει μια θέση ανάμεσα στα διεθνώς αναγνωρισμένα υπερ-φρούτα, αφού προσφέρει πολλές θρεπτικές ουσίες σε συνδυασμό με άφθονες φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες (λουτεΐνη, ζεαξανθίνη) και μειωμένη περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Άρα είναι – θεωρητικά – κατάλληλο τόσο για δίαιτα όσο και για πρόληψη παθήσεων του γαστρεντερικού συστήματος. Για όσους επίσης δεν μπορούν να αποχωριστούν τα γλυκά, το αχλαδόμηλο γίνεται κάλλιστα μαρμελάδα και λικέρ. Μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό καιρό στο ψυγείο χωρίς να αλλοιωθεί η γεύση και η εμφάνισή του και καταναλώνεται καλύτερα δροσερό. Απρόσμενο προσόν του είναι οι αφροδισιακές ιδιότητες που του προσάπτουν.
Σε συνταγές υψηλής γαστρονομίας
Η ασιατική λιχουδιά βγαίνει στις αγορές από τον Αύγουστο μέχρι τον Δεκέμβριο. Η διεθνής κουζίνα υψηλής γαστρονομίας τη χρησιμοποιεί σε πολλές συνταγές και συχνά σε σαλάτες. Όπως κάθε φρούτο ευρείας κατανάλωσης, το αχλαδόμηλο έγινε πεδίο δοκιμών για τους καλλιεργητές με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί σε πολλές και διάφορες ποικιλίες. Έτσι το χρώμα του ποικίλει από ανοικτό κίτρινο μέχρι κιτρινοπράσινο, καφέ – χάλκινο ή καφέ – πράσινο.
. Από το αχλάδι έχει πάρει τη γλύκα και){kind=link}