Πότε βάζουμε κόμμα;

Πότε βάζουμε κόμμα;

Το κόμμα ή υποστιγμή είναι ίσως το πιο…. ταλαιπωρημένο σημείο στίξης, καθώς συνηθίζουμε να το χρησιμοποιούμε αυθαίρετα όπου μας αρέσει και όχι εκεί όπου πρέπει.

Γιατί το χρησιμοποιούμε;

Με το κόμμα χωρίζονται μεταξύ τους τα μέρη μιας περιόδου, τα οποία περιέχουν ένα νόημα λογικό και οπωσδήποτε αυτοτελές. Άλλες φορές χρησιμοποιείται σε μεγάλες φράσεις, για να δοθεί η ευκαιρία στον ομιλητή να πάρει αναπνοή ή για να βοηθηθεί στο διάβασμα ή για να προκαλέσει προσδοκία. Χωρίς κόμμα ή και με την κακή χρήση του μπορεί να παρανοήσουμε το νόημα ενός κειμένου.

Κόμμα βάζουμε:

Μέσα στην ίδια πρόταση, όταν έχουμε όμοιους όρους στη σειρά (ασύνδετους), όπως ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα: Η μητέρα ψώνισε μήλα, πορτοκάλια, μανταρίνια και αχλάδια. / Το Σύνταγμα προστατεύει την ελευθερία, τη ζωή, την τιμή και την περιουσία των πολιτών.

Όταν έχουμε κλητική προσφώνηση ή προσφώνηση μέσα στην πρόταση: Πέτρο, δώσε μου το βιβλίο σου. / Σου είπα, αγαπητέ μου, ότι πρέπει να δουλέψεις σκληρά. / Αυτή, νομίζω, στάθηκε η φιλοδοξία τους.

Όταν η πρόταση αρχίζει με ένα μόριο ή επίρρημα (βεβαιωτικό ή αρνητικό): Ναι, θα έρθω. / Βέβαια, θα φροντίσω αμέσως. / Όχι, δεν θέλω. / Καλά, θα σου τηλεφωνήσω. / Έτσι, έμειναν όλοι ικανοποιημένοι.

Όταν έχουμε παράθεση ή επεξήγηση: Η Αφροδίτη, η θεά της ομορφιάς, βγήκε από τον αφρό της θάλασσας. (Επεξήγηση) / Η Γοργόνα, μισή γυναίκα μισή ψάρι, σταματά τα καράβια και ρωτά. (Παράθεση)

Όταν θέλουμε να χωρίσουμε τα λόγια αυτού που γράφει από τα λόγια αυτού που μιλάει. “Εγώ”, τους είπε ο Παπαφλέσσας, “δεν ήρθα εδώ να μετρήσω πόσος είναι ο στρατός του Ιμπραήμ”.

Όταν δύο κύριες προτάσεις συνδέονται με το “αλλά” (αντιθετικός σύνδεσμος). Στο βουνό έκανε πολύ κρύο, αλλά ήταν όλοι ντυμένοι καλά. / Ήταν λίγοι, αλλά ήταν γενναίοι.

Επίσης χωρίζουμε με κόμμα τις δευτερεύουσες προτάσεις από τις κύριες:

α) Τις αιτιολογικές προτάσεις (αρχίζουν με το γιατί, επειδή, αφού): Το παπάκι λυπόταν, γιατί ήταν άσχημο.

β) Τις τελικές προτάσεις (φανερώνουν σκοπό), όταν αρχίζουν με το “για να” – αλλά όχι όταν αρχίζουν με το “να”: Φορούσε ένα χοντρό πανωφόρι, για να μην κρυώνει.

γ) Τις εναντιωματικές ή παραχωρητικές προτάσεις (αρχίζουν με τους συνδέσμους αν και, και αν): Τον έβλεπα σαν εχθρό μου, αν και ήταν συγγενής μου.

δ) Τις υποθετικές προτάσεις (αρχίζουν με τους συνδέσμους αν, εάν): Αν δε στοιχειώσετε άνθρωπο, γιοφύρι δε στεριώνει.

ε) Τις χρονικές προτάσεις (αρχίζουν με τους συνδέσμους όταν, αφού, καθώς, πριν): Ήμουν παιδί, όταν άκουσα αυτή την ιστορία.

στ) Τις αναφορικές προτάσεις (αρχίζουν με τις αναφορικές αντωνυμίες όποιος, όσος, ο οποίος, ό,τι ή με τα αναφορικά επιρρήματα όπου, που, όπως, πως, όσο, καθώς, σαν, ωσάν, οποτεδήποτε, οπουδήποτε, οπωσδήποτε): Την άλλη μέρα γύρισε ο πατέρας, ο οποίος φαινόταν κουρασμένος. / Όσο νύχτωνε, τόσο έλαμπε η φωτιά.

ζ) Τις συμπερασματικές προτάσεις (αρχίζουν με το ώστε, ώστε να): Μιλούσε τόσο σιγά, ώστε μόλις τον άκουγα.

Δεν χωρίζουμε με κόμμα:

Τις ειδικές προτάσεις (αρχίζουν με το ότι, πως, που), εκτός αν χρησιμοποιούνται ως επεξήγηση:

Νομίζω ότι έχει δίκιο. / Φαίνεται πως θα βρεθεί μια λύση. / Είναι κρίμα που δεν σε κάλεσαν.

Ενώ:

Πήραμε μια ευχάριστη είδηση, ότι ο αδελφός μου πέτυχε στο Πανεπιστήμιο. / Κανείς δεν το ήξερε αυτό, πως ο πατέρας μου δεν ήταν Έλληνας.

Τις διστακτικές προτάσεις (αρχίζουν με το μη(ν), μήπως), εκτός αν χρησιμοποιούνται ως επεξήγηση:

Πρόσεξε μην κάνεις λάθος. / Φοβάμαι μήπως αρρωστήσεις.

Ενώ:

Ένα μόνο τον τρόμαζε στη μάχη, μην πιαστεί αιχμάλωτος. / Κάθε μέρα είχε την ίδια αγωνία, μήπως τον διώξουν απ΄ τη δουλειά.

Τις πλάγιες ερωτηματικές προτάσεις, εκτός αν χρησιμοποιούνται ως επεξήγηση:

Μας ρώτησε ποιοι είμαστε. / Απορώ γιατί δεν πήγε κι αυτός.

Ενώ:

Στην απορία μου, πού θα βρούμε τα μέσα, δεν απάντησε.

Επίσης συνήθως πριν από το και δεν βάζουμε κόμμα, εκτός και αν μεσολαβεί δευτερεύουσα πρόταση: Ο πατέρας γύρισε στο σπίτι, όταν έκλεισε το γραφείο, και η μητέρα έστρωσε το τραπέζι.

Το είδαμε στα sainia.gr

Αν θέλεις να λύσεις κι άλλες Απορίες, κάνε Like στη σελίδα μας στο Facebook:

ΔΕΣ ΚΙ ΑΥΤΑ

“Να τα εκατοστήσεις” ή “Να τα εκατοστίσεις”; Πώς γράφεται σωστά η γενέθλια ευχή;

Συνήθως στα γενέθλια κάποιου του ευχόμαστε να φτάσει ως τα εκατό χρησιμοποιώντας το ρήμα εκατοστίζω (και όχι εκατοστώ), το οποίο σημαίνει αυξάνω το πλήθος πραγμάτων που έχω ως...

Πότε το “μέσα” παίρνει απόστροφο και πότε γράφεται “μες”;

Αναρωριέσαι πότε το τοπικό επίρρημα "μέσα" παίρνει απόστροφο και πότε γράφεται με ς στο τέλος; Για να το γράφεις σωστά, αρκεί να θυμάσαι ότι: Παίρνει απόστροφο (και τόνο) όταν ακολουθεί η πρόθεση...

Πότε χρησιμοποιούμε το Ενωτικό;

Ενωτικό είναι η μικρή οριζόντια γραμμή (-) που τοποθετείται για να δείξει ότι δύο τμήματα μιας λέξης ή και δύο ολόκληρες λέξεις ενώνονται και αποτελούν...