“Μόλις το άκουσα, ανατρίχιασα”, λέμε μερικές φορές για ένα μουσικό κομμάτι που απολαύσαμε. Πού οφείλεται άραγε αυτό το περίεργο μυρμήγκιασμα, που κάνει τις τρίχες να σηκώνονται στο άκουσμα ενός τραγουδιού, μιας μελωδίας, ακόμα και του εθνικού μας ύμνου;
Όπως απέδειξε μελέτη που πραγματοποίησε το πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, η μουσική που μας αρέσει μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ντοπαμίνης στον εγκέφαλο.
Ανατριχίλα ίσον ευφορία;
Η ντοπαμίνη είναι η χημική ουσία της ευφορίας, που κατακλύζει τον εγκέφαλο προκαλώντας ευχαρίστηση, ενθουσιασμό, ικανοποίηση και συγκίνηση. Ακόμα δίνει παλμό αισιοδοξίας, ενισχύει τα κίνητρα της απόλαυσης και φτιάχνει τη διάθεση.
Είναι η ίδια ουσία που κυκλοφορεί στον εγκέφαλό μας, όταν ερωτευόμαστε, όταν συλλαμβάνουμε μεγάλες ιδέες, όταν νικάμε σε ένα παιχνίδι, όταν απολαμβάνουμε ένα καλό γεύμα ή όταν έχουμε οικονομική άνεση. Συνδέεται επίσης με την αυξημένη ενεργητικότητα, τη ριψοκίνδυνη δράση, την παρόρμηση, τη λαχτάρα και την αϋπνία λόγω διέγερσης και ανυπομονησίας για κάτι ευχάριστο.
Αν λοιπόν κατά τη διάρκεια ακρόασης ενός αγαπημένου σου τραγουδιού ανατριχιάσεις, να ξέρεις ότι η ντοπαμίνη ρέει άφθονη στο σώμα σου, οπότε δεν έχεις παρά να απολαύσεις μερικές στιγμές ευτυχίας μετά μουσικής!
