Αποφάσισες να κάνεις στροφή προς την υγιεινή διατροφή, αλλά βλέπεις ότι δυσκολεύεσαι να τα καταφέρεις; Ίσως ήρθε η ώρα να χρησιμοποιήσεις ένα μικρό τέχνασμα, που θυμίζει τα φανάρια οδικής κυκλοφορίας.
Πράσινες, κίτρινες και κόκκινες ετικέτες
Στο μυαλό μας έχουμε καταγράψει ότι στους φωτεινούς σηματοδότες κόκκινο σημαίνει στοπ, κίτρινο (ή πορτοκαλί) προειδοποίηση και πράσινο ελεύθερη διέλευση. Κάπως έτσι μπορείς να λειτουργήσεις και με τα τρόφιμα που έχεις στο ψυγείο και τα ντουλάπια σου:
Προμηθεύσου αυτοκόλλητο χαρτί στα τρία αυτά χρώματα (κόκκινο, κίτρινο, πράσινο), κόψε μικρές ετικέτες και ξεκίνησε να σημαδεύεις τα τρόφιμα. Όπου βρίσκεις ανθυγιεινό τρόφιμο, θα κολλάς στη συσκευασία του κόκκινη ετικέτα. Στα λιγότερο υγιεινά θα κολλάς κίτρινη, ενώ στα υγιεινά πράσινη.
Μπορεί η όλη διαδικασία να φαίνεται αστεία, όμως ο προβληματισμός για το πώς θα κατατάξεις τα τρόφιμα (σε κάποια ίσως χρειαστεί να ανατρέξεις και στην ετικέτα με τα συστατικά τους) είναι από μόνος του εποικοδομητικός. Αφού λοιπόν αναρωτηθείς και συνειδητοποιήσεις ποιες τροφές σου κάνουν καλό και ποιες όχι, το χρώμα τους θα σε καλεί να τις καταναλώσεις ή θα σε αποτρέπει, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Αυτό το αντανακλαστικό ίσως δεν γίνει αμέσως συνήθεια, αλλά με καλή θέληση και επιμονή θα πειστείς για το τι πρέπει να τρως.
Η πρωτότυπη μελέτη του Χάρβαρντ
Ερευνητές προληπτικής ιατρικής από το Χάρβαρντ απέδειξαν τα παραπάνω κάνοντας μια πρωτότυπη μελέτη στο νοσοκομείο Massachusetts General Hospital: Χρησιμοποίησαν πράσινες, κίτρινες και κόκκινες ετικέτες για να σηματοδοτήσουν τη διατροφική αξία των προϊόντων που διατίθενται στο κυλικείο του νοσοκομείου. Έτσι τα “κόκκινα” τρόφιμα είχαν ελάχιστη ή καθόλου διατροφική αξία, τα “κίτρινα” περιείχαν λίγα υγιεινά συστατικά, ενώ τα “πράσινα” (όπως φρούτα και λαχανικά) ήταν τα πιο υγιεινά.
Όπως διαπίστωσαν, οι χρωματιστές ετικέτες άρχισαν σιγά-σιγά να επηρεάζουν τις διατροφικές προτιμήσεις όσων έτρωγαν ανθυγιεινά, αφού τους υπενθύμιζαν (με πολύ γλαφυρό τρόπο) τι ήταν καλό να φάνε και τι όχι. Επίσης, αντί οι πελάτες να είναι υποχρεωμένοι να διαβάζουν τα συστατικά του φαγητού σε ετικέτες με ψιλά γράμματα (πράγμα που απαιτεί κάποιες γνώσεις, ίσως και γυαλιά), τους ήταν πιο εύκολο να διαλέγουν την τροφή τους βάσει χρώματος.
