Γλυκό βύσσινο, κεράσι, καρύδι, νεραντζάκι, περγαμόντο, κυδώνι, καρπούζι, σταφύλι… Σχεδόν όλα τα φρούτα γίνονται υπέροχα “γλυκά του κουταλιού”. Και μπορεί σήμερα οι περισσότεροι να τα αγοράζουμε έτοιμα, αλλά κάποτε οι νοικοκυρές τα έφτιαχναν με πολύ μεράκι για να τα προσφέρουν όλο καμάρι στους καλεσμένους τους.
Γιατί όμως (ακόμα και στις μέρες μας) αυτά τα γλυκά τα λέμε “του κουταλιού”; Αφού και άλλα γλυκίσματα τρώγονται με το κουτάλι.
Γύρω – γύρω κουταλάκια και στη μέση το γλυκό
Η ονομασία τους προέρχεται από τον τρόπο που σερβίρονταν παλιά: Συνήθως η οικοδέσποινα έβαζε το γλυκό σε ένα μπολ με κουταλάκια γύρω-γύρω. Οι καλεσμένοι έπαιρναν με το κουταλάκι τους τη γλυκιά δόση τους, εύχονταν στην οικοδέσποινα “Γεια στα χέρια σου” και έπιναν δροσερό νερό, που συμπλήρωνε το κέρασμα.
Ένας άλλος τρόπος σερβιρίσματος ήταν ο εξής: Το γλυκό προσφέρονταν στον καθένα καλεσμένο σε κρυστάλλινο πιατάκι και το κουταλάκι επάνω σε ένα ποτήρι με κρύο νερό.
Τα “γλυκά του κουταλιού” αποτελούσαν σε παλιότερες εποχές το πιο καλοδεχούμενο κέρασμα, όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο αλλά και σε βαλκανικές χώρες, στη Μέση Ανατολή και στη Ρωσία.
