Οι 113.000 κάτοικοι των εξωτικών νησιών Κιριμπάτι της Μικρονησίας ζητούν επειγόντως να αλλάξουν πατρίδα. Απειλούμενοι από τη συνεχή άνοδο της στάθμης της θάλασσας, επιδιώκουν να μετεγκατασταθούν το συντομότερο δυνατό στα νησιά Φίτζι αγοράζοντας εκεί γη προς 9,6 εκατομμύρια δολάρια. Η θάλασσα έχει ήδη σκεπάσει κάποιες από τις 32 ατόλες (κοραλλιογενή νησιά με δακτυλιοειδές σχήμα και λιμνοθάλασσα στο κέντρο τους) που αποτελούν το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα του Ειρηνικού Ωκεανού. Χωρίς διέξοδο, η μοναδική τους λύση είναι να εγκαταλείψουν άμεσα έναν από τους τελευταίους επίγειους παραδείσους.
Σύντομα θα αποτελούν παρελθόν
Οι κάτοικοι το φοβόντουσαν εδώ και χρόνια. Στην άνιση μάχη ξηράς και ωκεανού ήξεραν ότι κάποια μέρα νικητής θα βγει η θάλασσα. Τα πανέμορφα παρθένα νησιά (κατοικήσιμα είναι μόνο τα 12) είχαν την τιμή να καλωσορίσουν πρώτα τον 21ο αιώνα, όμως αναμένεται ότι σύντομα θα αποτελούν παρελθόν στο βιβλίο της γήινης ιστορίας.
Απομονωμένα στον χάρτη και πλέοντας στη μέση του πουθενά διαθέτουν ένα από τα μεγαλύτερα – και προστατευόμενα ως παγκόσμια φυσική κληρονομιά – οικοσυστήματα κοραλλιών στον κόσμο. Τα Κιριμπάτι μπορεί να μάγεψαν τον θαλασσοπόρο Κουκ και τον Δαρβίνο, δεν κατόρθωσαν όμως να συγκινήσουν και την παγκόσμια κοινότητα με το πρόβλημα της επιβίωσής τους.
Δεν τους θέλει κανείς;
Όταν έχεις μόνο δύο απελπιστικά μακρινούς γείτονες, τα νησιά της Χαβάης και τα Φίτζι, σίγουρα η θέση σου δεν είναι και η καλύτερη. Όταν μάλιστα ο κοντινότερος (Φίτζι, 2.250 χιλιόμετρα μακριά) δηλώνει δημοσίως ότι προβληματίζεται να σε δεχτεί μαζικά, τι να κάνεις;
Η Ουνέσκο ανακήρυξε μόλις το 2010 προστατευόμενους τους κοραλλιογενείς σχηματισμούς των Κιριμπάτι. Μάλλον όμως ξέχασε να ανακηρύξει προστατευόμενους και τους κατοίκους τους. Ας μην είμαστε όμως άδικοι. Υπήρξαν και κάποιοι που τους θυμήθηκαν στην δεκαετία του ΄60: Άγγλοι και Αμερικανοί έκαναν εκεί δοκιμές της βόμβας υδρογόνου…
