Η μπλε σχολική ποδιά με τον άσπρο γιακά, που φορούσαν οι μαθήτριες (κυρίως) αλλοτινών χρόνων, αποτελεί πλέον μια μακρινή ανάμνηση. Για άλλους όμορφη, θεωρώντας ότι σηματοδότησε μια πιο αθώα εποχή, για άλλους άσχημη πιστεύοντας πως ταυτίστηκε με καταπίεση και στέρηση ελευθερίας.
Η σχολική ποδιά έπαψε να είναι υποχρεωτική από τις 6 Φεβρουαρίου 1982 με απόφαση του τότε υπουργού Παιδείας Λευτέρη Βερυβάκη – ως ένδειξη εκδημοκρατισμού, πλουραλισμού και απόδειξης ελευθερίας στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών.
Σχολεία στρατόπεδα ή παιδικές πασαρέλες;
Τα συναισθήματα μαθητών και γονέων ήταν ανάμικτα: Πολλοί ανακουφίστηκαν, καθώς πίστευαν πως η ομοιομορφία στο ντύσιμο των μαθητών εμπόδιζε την ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών και έκανε τα σχολεία να μοιάζουν με στρατόπεδα. Αντίθετα, οι πιο παραδοσιακοί υποστήριξαν ότι με την κατάργηση της σχολικής ποδιάς θα χανόταν η ταυτότητα των μαθητών και θα επικρατούσε ασυδοσία στην εξωτερική εμφάνιση, ειδικά των κοριτσιών – μετατρέποντας τα σχολεία σε σχολικές πασαρέλες.
Τελικά, η μπλε ποδιά “άντεξε” άλλα 2-3 χρόνια (τη φορούσαν ακόμα κάποιες μαθήτριες), ώσπου από το 1984 δεν ξαναεμφανίστηκε στα σχολεία. Έκτοτε οι μαθητές φορούν τα κανονικά τους ρούχα ακολουθώντας απλώς κάποιους τυπικούς κανόνες ευπρέπειας.
 αλλοτινών χρόνων, αποτελεί πλέον μια μακρινή ανάμνηση. Για άλλους){kind=link}