“Η καταιγίδα ήταν τόσο έντονη, που φούσκωσε το ποτάμι. Η γέφυρα παρασύρθηκε, με αποτέλεσμα η Αθήνα να κοπεί στα δύο”…
Η είδηση διαδόθηκε από στόμα σε στόμα σπέρνοντας τον φόβο στους κατοίκους της πόλης. Πότε συνέβη αυτό; Tο 1852. Ποιο ήταν το ποτάμι που φούσκωσε; Η σημερινή οδός Σταδίου. Η γέφυρα υπήρχε στο ύψος του Αρσακείου…
Τα μπαζώσαμε και μας… εκδικούνται!
Στα τέλη του 19ου αιώνα διέσχιζαν το λεκανοπέδιο 700 ποτάμια, χείμαρροι και ρυάκια. Το 1999 ο αριθμός τους ήταν μικρότερος των 70, ενώ σήμερα δεν υπερβαίνουν τα 50. Πού χάθηκαν; Μπαζώθηκαν και καταπατήθηκαν! Μόνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής έχουν μπαζωθεί και τσιμεντοποιηθεί περίπου 550 χιλιόμετρα ρέματα και χείμαρροι. Και αυτό προκειμένου να πραγματοποιηθούν τα οικιστικά όνειρα των κατοίκων της Αθήνας, με τις γνωστές συνέπειες.
Ποτάμια κυλούν ακόμα κάτω από αθηναϊκούς δρόμους
Γεωτρήσεις του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) απέδειξαν ότι οι περισσότεροι δρόμοι της Αθήνας κρύβουν ένα μπαζωμένο ρέμα ή ένα υπόγειο ποτάμι. Ο Ιλισός, ο Ηριδανός, ο Κυκλόβορος, το Λυκόρεμα, ο Βουρλοπόταμος, ο Βοϊδοπνίχτης, ο Αλασσώνας είναι μερικά από αυτά. Σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ, τα ανοιχτά ρέματα το 1945 είχαν μήκος 1.280 χιλιομέτρων, ενώ σήμερα μόλις 434 χλμ. Μειώθηκαν, δηλαδή, σε ποσοστό 66,4%.
Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι τα πλημμυρικά φαινόμενα που συχνά – πυκνά σημειώνονται στο λεκανοπέδιο δεν αποτελούν «κεραυνό εν αιθρία», αλλά είναι αποτέλεσμα των επιλογών μας και της στρεβλής ανάπτυξης που ακολουθήσαμε.
Διάβασε όλο το άρθρο στη Μηχανή του χρόνου.
