Τα γεροντοπαλίκαρα της παλιάς Αθήνας είχαν το στέκι τους και περνούσαν μια χαρά, ελεύθερα και ωραία. Ώσπου τα… έβαλε στο μάτι μια φεμινίστρια και τους έκανε τον (άγαμο) βίο αβίωτο…
Τι λέει η ιστορία
Μια φορά κι έναν καιρό η Αθήνα είχε πολλές εξοχικές περιοχές, γεμάτες δέντρα, κήπους, λουλούδια. Είχε και ιπποτροχιόδρομο, το τέρμα του οποίου ήταν σε μία από αυτές τις εξοχικές περιοχές, που σήμερα πνίγεται στο τσιμέντο: στην Πλατεία Αμερικής. Εκεί το 1887 υπήρχε ένα μικρό καφενείο, στο οποίο σύχναζε μια παρέα ώριμων Αθηναίων που ήταν άγαμοι. Μόνον ένας από αυτούς, ονόματι Γεώργιος Περπινιάς (ή Περπίνιας), στις αρχές της άνοιξης εκείνης της χρονιάς αποστάτησε και παντρεύτηκε, αλλά μόνο για μια μέρα. Το επόμενο πρωί επανήλθε δριμύτερος και άγαμος (πάλι), καθώς ξαπόστειλε τη γυναίκα του γιατί (λέει) ήταν δύστροπη.
Το γεγονός έγινε αμέσως πρώτο θέμα στην Εφημερίδα των Κυριών, την οποία εξέδιδε η φεμινίστρια Καλλιρρόη Παρρέν. Μάλιστα η Παρρέν είχε ήδη δημοσιεύσει άρθρο, μέσα από το οποίο παρότρυνε την τότε κυβέρνηση να ψηφίσει νόμο που να φορολογεί όλους τους άγαμους άνδρες από 30 χρονών και πάνω, με το σκεπτικό ότι υπήρχαν πολλές ανύπαντρες γυναίκες που ήθελαν να κάνουν οικογένεια και δεν έβρισκαν γαμπρούς. Και κάπως έτσι άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τους ορκισμένους εργένηδες της εποχής…
Φόρος αγάμων
Το κράτος όντως επιχείρησε για πρώτη φορά να φορολογήσει τους άγαμους, όπως επίσης και όσους σύχναζαν σε οίκους ανοχής ή σε παρόμοια στέκια, με τη δικαιολογία ότι οι παντρεμένοι πλήρωναν περισσότερους φόρους επειδή είχαν οικογένειες. Υπολόγιζε ότι με αυτόν τον τρόπο θα αύξανε κατά πολλά εκατομμύρια δραχμές τα έσοδά του και ταυτόχρονα θα καταπολεμούσε το δημογραφικό πρόβλημα. Όμως οι άγαμοι αντέδρασαν και έκαναν τόπο διαμαρτυρίας τους την πλατεία (λίγο πριν από την πτώχευση του 1893).
Πλατεία Αγάμων
Έτσι λοιπόν η πλατεία, που δεν είχε επίσημο όνομα, λόγω της συνάθροισης εκεί των αγάμων απέκτησε το 1890 το πρώτο της όνομα: Πλατεία Αγάμων. Ανεπίσημα μέχρι τότε οι Αθηναίοι την ονόμαζαν Πλατεία Ανθεστηρίων, καθώς η περιοχή ήταν εξοχική και συνήθιζαν να προϋπαντούν εκεί τον Μάιο, μαζεύοντας λουλούδια και πλέκοντας στεφάνια.
Και, τελικά, πλατεία Αμερικής
Τελικά, η πλατεία Αγάμων κράτησε αυτό το πρωτότυπο όνομα ως το 1927, οπότε μετονομάστηκε – επί δημαρχίας Σπύρου Πάτση – σε Πλατεία Αμερικής, “προς τιμήν της φιλελληνικής πολιτικής των ΗΠΑ”.
