Μ΄ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, λέμε όταν με μία προσπάθεια μπορεί κάποιος να έχει διπλό όφελος.
Τι είναι όμως το σμπάρο; Η λέξη είναι ιταλική (sparo) – βενετσιάνικη η ρίζα της – και σημαίνει βολή. Στην Ελλάδα τη χρησιμοποιούμε (και ως σμπάρος) με την έννοια του πυροβολισμού από κυνηγετικό όπλο.
Και γιατί στην παροιμία το σμπάρο το συνδέουμε με τρυγόνια; Διότι τα τρυγόνια τα κυνηγούν μετά μανίας οι κυνηγοί και δη οι λαθροκυνηγοί.
Αχ τα καημένα τα τρυγόνια…
Το τρυγόνι είναι περιστερόμορφο πτηνό της οικογένειας των Περιστεριδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Είναι από τα χαρακτηριστικότερα αγριοπερίστερα της ελληνικής ορνιθοπανίδας και το μοναδικό, αποκλειστικά μεταναστευτικό αγριοπερίστερο της Ευρώπης.
Μαζί με την μπεκάτσα και τη φάσσα (επίσης της οικογένειας των Περιστεριδών) είναι από τα αγαπημένα θηράματα των κυνηγών και έχει υποστεί εξαιρετικά μεγάλη πίεση από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.
Η ιδιαιτερότητα με το τρυγόνι είναι ότι, σε αντίθεση με τα δύο πρώτα είδη, θηρεύεται έντονα στις μεσογειακές χώρες, κυρίως στους σταθμούς-περάσματα κατά τις μεταναστεύσεις, όπου οι αποδημητικοί πληθυσμοί υφίστανται τεράστιες απώλειες. Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι, ενώ το νόμιμο κυνήγι διαρκεί από τις 20 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου, οι λαθροθήρες εξακολουθούν να αποδεκατίζουν τα πουλιά και κατά την εαρινή μετανάστευση.
