Οι μύκητες είναι μικροοργανισμοί, που βρίσκονται παντού στη φύση. Δεν είναι όμως πάντοτε βλαπτικοί για τον άνθρωπο. Αντιθέτως, οι περισσότεροι είναι είτε ωφέλιμοι (π.χ. ζυμομύκητες) είτε δυνητικώς παθογόνοι, γίνονται δηλαδή παθογόνοι κάτω από ορισμένες συνθήκες, μας πληροφορεί η ειδική παθολόγος Αναστασία Μοσχοβάκη.
Πότε μας βλάπτουν
«Οι πιο κοινοί παράγοντες που μετατρέπουν αβλαβείς υπό φυσιολογικές συνθήκες μύκητες σε βλαπτικούς για την υγεία μικροοργανισμούς είναι η εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, η κατάχρηση αντιβιοτικών, η νοσογόνος παχυσαρκία, ο διαβήτης, η χρήση κοινόχρηστων αντικειμένων, η υγρασία, οι πληγές, τα τσιμπήματα και η κακή διατροφή. Ενίοτε οι μύκητες μεταδίδονται από κακώς αποστειρωμένα εργαλεία, που χρησιμοποιούνται σε επαγγελματικούς χώρους όπως τα κομμωτήρια και τα κουρεία.
Πού δημιουργούν πρόβλημα
Οι συνηθέστερες θέσεις των μυκητιάσεων είναι ο γυναικείος κόλπος, η ευαίσθητη περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα, τα νύχια, τα πόδια, το δέρμα και το τριχωτό της κεφαλής. Συμπτώματα είναι η αλλοίωση του χρώματος της περιοχής, ο κνησμός, η ευθρυπτότητα, η τοπική καταστροφή του ιστού.
Στην περίπτωση βαθύτερων μυκητιάσεων τα συμπτώματα συνδέονται με το είδος του οργάνου που προσβάλλεται. Για παράδειγμα, στην οισοφαγική προσβολή εμφανίζονται πόνος στην κατάποση και ξινίλα, στον γυναικείο κόλπο κάψιμο, έκκριση υγρού, κνησμός ή/και πόνος κατά τη συνουσία, στον πνεύμονα αναπνευστικά προβλήματα κ.ο.κ.
Πώς αντιμετωπίζονται
Κατά την κλινική εξέταση στις περιπτώσεις μυκητιασικών λοιμώξεων ο γιατρός πρέπει οπωσδήποτε:
• Να διερευνά την επάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς.
• Να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τον μύκητα με την κατάλληλη θεραπεία, που εξαρτάται από το είδος του μύκητα, το μέγεθος της προσβολής και την ποιότητα του ανοσοποιητικού συστήματος του πάσχοντος».
