Το Γάλλιο μπορεί να είναι μέταλλο, αλλά λιώνει μέσα στη χούφτα του χεριού ή αν το βυθίσουμε σε ένα ζεστό υγρό! Σπάει όπως το γυαλί και διαβρώνει το αλουμίνιο, όταν έρχεται σε επαφή μαζί του, ενώ συμπεριφέρεται αλλόκοτα όταν συναντάται με το θειικό οξύ.
Δεν είναι τοξικό για τον άνθρωπο, εκτός αν ενωθεί με άλλα χημικά στοιχεία, οπότε γίνεται επικίνδυνο για την υγεία. Το βρίσκουμε στις πλακέτες ηλεκτρονικών μικροσυσκευών που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Οι ιδιόμορφες ιδιότητες και η απροσδόκητη συμπεριφορά του το κάνουν να είναι ένα παράξενο και εντυπωσιακό χημικό στοιχείο.
Για επιστημονικά παιχνίδια και φάρσες…
Το περίεργο μέταλλο έχει μερικές δημοφιλείς εφαρμογές: Χρησιμοποιείται από πολλούς επιστήμονες σε… φάρσες. Η πιο αγαπημένη τους είναι να προσφέρουν ζεστό τσάι στους επισκέπτες τους μαζί με ένα κουταλάκι από γάλλιο και στη συνέχεια να παρατηρούν πώς αντιδρούν τα ανυποψίαστα θύματα, όταν βλέπουν με έκπληξη το κουτάλι να λιώνει στα χέρια τους ή μέσα στο ζεστό ρόφημα.
Επίσης πολλοί σπεύδουν στα χημικά εργαστήρια για να παρακολουθήσουν πώς μια κουταλιά γάλλιου πάλλεται σαν ζωντανή καρδιά μέσα σε ένα δοχείο με θειικό οξύ, ενώ άλλοι γίνονται θεατές στη μάχη “μέταλλο εναντίον μετάλλου” παρατηρώντας το γάλλιο να διαβρώνει ένα κουτάκι αλουμινίου.
Γάλλιο, όπως Γαλλία
Το γάλλιο είναι ένα σπάνιο αργυρόλευκο μέταλλο, μαλακό και εύτηκτο. Ο Γάλλος χημικός Paul Emile Francois Lecoq de Boisbaudran που το ανακάλυψε πρώτος το 1875 το βάφτισε gallium εμπνευσμένος από τη λέξη Gallia, το παλιό λατινικό όνομα της χώρας του. Δεν το συναντάμε σε ελεύθερη μορφή στη φύση αλλά κρυμμένο μέσα σε ορυκτά.
Ο λόγος που το γάλλιο λιώνει εύκολα στην παλάμη είναι το χαμηλό σημείο τήξης του – περίπου στους 30 βαθμούς Κελσίου. Όταν όμως έρθει σε επαφή με ένα κομμάτι στερεοποιημένου μετάλλου, ξαναγίνεται στερεό. Πολύ χρήσιμο στην βιομηχανία οπτικοηλεκτρονικών εφαρμογών και στην κατασκευή ημιαγωγών, κοινών καθρεφτών, λέιζερ, LEDs και θερμομέτρων, συνεχίζει να ξαφνιάζει τους επιστήμονες που ανακαλύπτουν ολοένα και περισσότερες νέες χρήσεις του.
